نمونه‌های DTZ Sprechen: روند آزمون شفاهی با گفت‌وگوی کامل

نگاهی کوتاه به DTZ Sprechen

۵۰ امتیاز دیگر به زبان تعلق می‌گیرد: Aussprache/Intonation ۱۰، Flüssigkeit ۱۰، Korrektheit ۱۵، Wortschatz ۱۵. آزمون برای هر زوج حدود ۱۶ دقیقه طول می‌کشد؛ کل نوبت حدود ۲۰ دقیقه است، چون ارزیاب‌ها حدود ۴ دقیقه برای مشورت لازم دارند. اگر تعداد داوطلبان فرد باشد، یک نفر آزمون انفرادی کوتاه‌تری می‌دهد.

چرا Sprechen تعیین‌کننده B1 کلی است

DTZ سه نتیجه جداگانه دارد: Hören/Lesen، Schreiben و Sprechen. برای نتیجه کلی B1 باید در Sprechen به B1 برسید و دست‌کم در یکی از دو بخش کتبی هم B1 بگیرید. نتیجه قوی در بخش کتبی، ضعف در صحبت کردن را جبران نمی‌کند.

g.a.s.t. دلیل این قاعده را چنین توضیح می‌دهد: صحبت کردن مهارت کلیدی است، پس بخش Sprechen همیشه باید به سطحی برسد که در مدرک ثبت می‌شود. برای A2 هم همین منطق برقرار است: نتیجه کلی A2 دست‌کم A2 در Sprechen و A2 در یک بخش دیگر می‌خواهد.

• ۷۵ تا ۱۰۰ امتیاز در Sprechen: B1
• ۳۵ تا ۷۴٫۵ امتیاز: A2
• ۰ تا ۳۴٫۵ امتیاز: پایین‌تر از A2
• دو ارزیاب مستقل از هم امتیاز می‌دهند و میانگین آن‌ها ملاک است.

تغییر برنامه‌ریزی‌شده: طبق گزارش خبرگزاری dpa درباره پیش‌نویس وزارت کشور فدرال، قرار است از ۱ نوامبر ۲۰۲۶ برای نتیجه کلی B1 ضعیف‌ترین بخش (Hören/Lesen یا Schreiben) هم دست‌کم A2 باشد. شرط Sprechen دقیقاً همان می‌ماند. تا ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶ متن رسمی منتشر نشده است؛ از Prüfstelle یا مؤسسه برگزارکننده دوره خود بپرسید.

آزمون نمونه، Teil 1: معرفی خود

آزمون نمونه زیر تمرین اصیل Zertifly در قالب DTZ است، نه تکلیف رسمی آزمون. Samira Haddad و Taras Bondar شخصیت‌های خیالی‌اند. گفت‌وگو را بلند بخوانید – ترجیحاً با یک هم‌تمرین – و زمان بگیرید.

Prüferin: Guten Tag, Frau Haddad, guten Tag, Herr Bondar. Wir beginnen mit Teil 1. Auf dem Blatt stehen einige Stichwörter: Name, Geburtsort, Wohnort, Arbeit/Beruf, Familie, Sprachen. Bitte erzählen Sie uns etwas über sich. Frau Haddad, fangen Sie bitte an.

Samira Haddad: Gern. Mein Name ist Samira Haddad, ich bin in Homs in Syrien geboren. Seit vier Jahren wohne ich in Kassel, zusammen mit meinem Mann und unseren zwei Söhnen. Die Jungen sind sieben und zehn und gehen hier in die Grundschule. In Syrien habe ich als Schneiderin gearbeitet. Jetzt arbeite ich drei Tage pro Woche in einer Änderungsschneiderei – das heißt, ich mache Hosen kürzer oder repariere Jacken. Die Arbeit gefällt mir, weil ich viel mit Kunden sprechen muss. So lerne ich jeden Tag neue Wörter. Meine Muttersprache ist Arabisch, ein bisschen Englisch spreche ich auch, und Deutsch lerne ich seit zwei Jahren.

Prüferin: Vielen Dank. Sie sprechen bei der Arbeit viel mit Kunden. Was ist dabei manchmal schwierig?

Samira Haddad: Am Anfang war das Telefon sehr schwierig, weil viele Leute schnell und undeutlich sprechen. Heute frage ich einfach nach, zum Beispiel: „Können Sie das bitte noch einmal sagen?“ Die meisten Kunden sind dann sehr geduldig.

Prüferin: Danke. Herr Bondar, jetzt Sie bitte.

Taras Bondar: Ich heiße Taras Bondar und komme aus der Ukraine, geboren bin ich in Poltawa. Seit zweieinhalb Jahren lebe ich in Vellmar, das ist eine kleine Stadt bei Kassel. Ich bin verheiratet, Kinder haben wir noch nicht. Von Beruf bin ich Elektriker. Im Moment arbeite ich als Helfer bei einer kleinen Elektrofirma, aber ich möchte meine Ausbildung hier anerkennen lassen. Dann kann ich wieder als Elektriker arbeiten. Ich spreche Ukrainisch und Russisch und natürlich Deutsch – noch nicht perfekt, aber jeden Tag ein bisschen besser.

Prüferin: Sie möchten Ihre Ausbildung anerkennen lassen. Was müssen Sie dafür machen?

Taras Bondar: Zuerst muss ich meine Zeugnisse übersetzen lassen. Danach schicke ich alle Papiere an die zuständige Stelle. Mein Chef hat gesagt, dass er mir dabei hilft – das finde ich super.

• Samira به هر شش کلیدواژه می‌پردازد، اما با جمله‌های به‌هم‌پیوسته: „seit vier Jahren“، „zusammen mit“، „das heißt“، „weil“.
• گذشته و حال را کنار هم می‌آورد („habe … gearbeitet“، „arbeite jetzt“) و برای نظر خودش دلیل می‌آورد؛ این ویژگی تیپیک سطح B1 است.
• پاسخش به پرسش تکمیلی سه جمله دارد: مشکل، راه‌حل، مثال. یک „Ja“ تنها تقریباً چیزی برای ارزیابی باقی نمی‌گذارد.
• Taras از یک برنامه حرف می‌زند („ich möchte … anerkennen lassen“). این یک پرسش تکمیلی طبیعی پیش می‌آورد و او می‌تواند با جزئیات جواب دهد.

آزمون نمونه، Teil 2: عکس‌ها با موضوع «Der Weg zur Arbeit»

چون نمی‌توانیم عکس‌ها را اینجا چاپ کنیم، آن‌ها را داخل کروشه توصیف کرده‌ایم؛ در آزمون فقط خود تصویر را می‌بینید. به ترتیب توجه کنید: اول توصیف، بعد برداشت از موقعیت، بعد صحبت درباره خودتان و کشورتان.

Prüferin: Wir kommen zu Teil 2. Das Thema heißt „Der Weg zur Arbeit“. Jeder von Ihnen bekommt ein anderes Foto. Frau Haddad, was sehen Sie auf Ihrem Foto? Was für eine Situation zeigt dieses Bild?

[Foto A: Eine Frau fährt am Morgen im Regen auf einem Radweg. Sie trägt eine Regenjacke und einen Helm, hinten am Fahrrad hängt eine Tasche. Neben dem Radweg stehen viele Autos im Stau.]

Samira Haddad: Auf meinem Foto sehe ich eine Frau auf dem Fahrrad. Es regnet, deshalb trägt sie eine Regenjacke, und sie hat auch einen Helm auf. Hinten am Fahrrad hängt eine Tasche. Ich glaube, es ist früh am Morgen und sie fährt zur Arbeit. Neben ihr stehen viele Autos im Stau. Das Bild zeigt also den Berufsverkehr: Mit dem Fahrrad ist man oft schneller als mit dem Auto, aber bei Regen macht es natürlich weniger Spaß.

Prüferin: Wie kommen Sie selbst zur Arbeit?

Samira Haddad: Meistens fahre ich mit der Straßenbahn, das dauert ungefähr zwanzig Minuten. Im Sommer nehme ich manchmal das Fahrrad. Fahrradfahren habe ich übrigens erst hier in Deutschland gelernt, in einem Kurs für Frauen. Am Anfang hatte ich Angst, aber jetzt fahre ich gern.

Prüferin: Und wie ist das in Syrien? Fahren dort viele Menschen mit dem Fahrrad zur Arbeit?

Samira Haddad: In meiner Stadt fahren nicht so viele Leute Fahrrad, weil es im Sommer sehr heiß ist und es kaum Radwege gibt. Die meisten nehmen einen Minibus. Der ist billig, aber oft sehr voll. Die Radwege hier finde ich deshalb sehr praktisch.

Prüferin: Danke schön. Herr Bondar, was sehen Sie auf Ihrem Foto?

[Foto B: Eine volle S-Bahn am Morgen. Viele Menschen stehen eng nebeneinander, einige schauen auf ihr Handy. Vorne hält sich ein Mann im Anzug fest und schaut auf seine Uhr.]

Taras Bondar: Auf meinem Foto ist eine S-Bahn, und sie ist sehr voll. Die Leute stehen ganz eng, niemand kann sitzen. Viele schauen auf ihr Handy. Vorne steht ein Mann im Anzug und schaut auf die Uhr. Vielleicht hat die Bahn Verspätung und er kommt zu spät ins Büro. Ich denke, das ist der Berufsverkehr am Morgen. Für den Mann ist die Situation stressig, aber für viele Pendler ist das jeden Tag normal.

Prüferin: Fahren Sie auch mit Bus und Bahn zur Arbeit?

Taras Bondar: Nein, zur Arbeit fahre ich mit dem Auto, zusammen mit einem Kollegen, weil wir jeden Tag auf einer anderen Baustelle arbeiten. Er holt mich um sieben Uhr ab. Am Wochenende fahren meine Frau und ich aber oft mit der Straßenbahn in die Stadt. Dann müssen wir keinen Parkplatz suchen.

Prüferin: Wie ist das in der Ukraine?

Taras Bondar: In Poltawa fahren viele Menschen mit dem Obus oder mit kleinen Bussen, den Marschrutkas. Die Tickets sind dort viel billiger als hier. Dafür kommen die Busse in Deutschland pünktlicher – jedenfalls meistens.

• هر دو با چیزی که می‌بینند شروع می‌کنند و بعد به موقعیت می‌رسند („Ich glaube …“، „Vielleicht …“، „Ich denke …“). به این ترتیب به هر دو پرسش ارزیاب جواب می‌دهند.
• در Teil 2 B از زندگی خودشان می‌گویند، با دلیل („weil wir jeden Tag auf einer anderen Baustelle arbeiten“) و یک داستان کوچک („Fahrradfahren habe ich erst hier gelernt“).
• مقایسه با کشور خود مشخص است (قیمت‌ها، گرما، مینی‌بوس‌ها) و از قضاوت‌های کلی دوری می‌کند.
• چند اشتباه کوچک در سطح B1 طبیعی است. مهم این است که پاسخ‌ها قابل فهم باشند و از چند کلمه تکی فراتر بروند.

آزمون نمونه، Teil 3: برنامه‌ریزی مشترک یک خداحافظی

Teil 3 یک گفت‌وگوی واقعی است: هر دو نفر پیشنهاد می‌دهند، واکنش نشان می‌دهند و توافق می‌کنند. ببینید مخالفت چطور مؤدبانه بیان می‌شود و برنامه در پایان چطور جمع‌بندی می‌شود.

Prüferin: Und jetzt Teil 3. Sie arbeiten beide im selben Team. Ihre Kollegin, Frau Brandt, geht Ende des Monats in Rente. Sie möchten zusammen eine kleine Abschiedsfeier für sie organisieren. Auf dem Blatt stehen einige Punkte. Bitte planen Sie gemeinsam.

[Aufgabenblatt: Abschied für Frau Brandt – Wann? – Wo? – Essen und Getränke? – Geschenk? – Wer macht was?]

Taras Bondar: Also, wann wollen wir feiern? Ich schlage vor: an ihrem letzten Arbeitstag, direkt nach der Arbeit.

Samira Haddad: Hm, ich weiß nicht. Am letzten Tag hat sie bestimmt viel Stress und möchte noch alles fertig machen. Was hältst du vom Donnerstag davor, in der Mittagspause?

Taras Bondar: Gute Idee, in der Mittagspause können alle kommen. Und wo? In der Kantine ist es immer so laut.

Samira Haddad: Stimmt. Wir könnten den Besprechungsraum im ersten Stock nehmen. Der ist groß genug, und dort gibt es auch einen Kühlschrank.

Taras Bondar: Einverstanden, dann muss jemand den Raum reservieren. Und was machen wir mit dem Essen? Sollen wir etwas bestellen?

Samira Haddad: Bestellen ist ziemlich teuer. Ich finde, jeder kann etwas mitbringen, zum Beispiel einen Salat oder einen Kuchen. Ich backe gern – ich mache einen Kuchen aus meiner Heimat.

Taras Bondar: Super! Dann kümmere ich mich um die Getränke: Saft, Wasser und Kaffee. Und was schenken wir ihr?

Samira Haddad: Frau Brandt liebt ihren Garten, davon erzählt sie immer. Vielleicht einen Gutschein für ein Gartencenter?

Taras Bondar: Das passt gut. Wir sammeln im Team Geld, vielleicht fünf Euro pro Person. Und dazu eine Karte, auf der alle unterschreiben.

Samira Haddad: Die Karte kaufe ich. Kannst du das Geld sammeln und den Raum reservieren?

Taras Bondar: Ja, mache ich. Morgen schreibe ich eine E-Mail an das ganze Team und frage, wer was mitbringt.

Samira Haddad: Prima. Also noch einmal: Donnerstag in der Mittagspause im Besprechungsraum. Jeder bringt etwas zu essen mit, du kümmerst dich um die Getränke, das Geld und den Raum, und ich backe den Kuchen und besorge die Karte.

Prüferin: Vielen Dank, damit ist die Prüfung zu Ende.

• همه نکته‌های برگه مطرح می‌شوند: کی، کجا، غذا و نوشیدنی، هدیه، چه کسی چه کاری می‌کند.
• پیشنهادها با شکل‌های مختلف: „Ich schlage vor …“، „Was hältst du von …?“، „Wir könnten …“، „Vielleicht …?“
• Samira مؤدبانه و با دلیل مخالفت می‌کند („Hm, ich weiß nicht. Am letzten Tag hat sie bestimmt viel Stress …“) و بلافاصله پیشنهاد دیگری می‌دهد.
• هر دو تقریباً به یک اندازه حرف می‌زنند و به هم پاسخ می‌دهند. جمع‌بندی پایانی نشان می‌دهد که تکلیف انجام شده است.

این توضیحات راهنمایی بر پایه معیارهای رسمی است، نه نمره رسمی. در آزمون واقعی دو ارزیاب هر داوطلب را مستقل از هم ارزیابی می‌کنند.

ارزیاب‌ها به چه چیزی توجه می‌کنند

انجام تکلیف (Aufgabenbewältigung) ۵۰ امتیاز دارد و زبان ۵۰ امتیاز دیگر. دو ارزیاب مستقل امتیاز می‌دهند و میانگین ملاک است. توضیحات ستون آخر خلاصه ساده‌شده ما است، نه مقیاس رسمی ارزیابی.

جمله‌های نجات‌بخش برای لحظه‌های سخت

اشتباه‌های رایج در آزمون شفاهی DTZ

• یک متن حفظ‌شده را برای Teil 1 با سرعت زیاد از بر خواندن – و بعد پرسش تکمیلی را نفهمیدن.
• در Teil 2 فقط شمردن چیزها („eine Frau, ein Fahrrad, Autos“) بدون گفتن اینکه عکس چه موقعیتی را نشان می‌دهد.
• جواب دادن به Teil 2 B فقط با „ja“ یا „nein“ به‌جای تعریف کردن تجربه خود و وضعیت کشورتان.
• تبدیل Teil 3 به تک‌گویی: همه‌چیز را تنها تصمیم گرفتن یا به هر پیشنهادی فقط „ja, gut“ گفتن.
• سکوت وقتی چیزی را نمی‌فهمید. درخواست تکرار بهتر از حدس زدن است.
• تمام کردن Teil 3 بدون نتیجه: در پایان باید روشن باشد چه کسی چه کاری را کی انجام می‌دهد.

چطور تنها و دونفره تمرین کنیم

• تنها، Teil 1: شش کلیدواژه را روی یک کارت بنویسید، تایمر را روی یک دقیقه بگذارید و صدایتان را ضبط کنید. بعد گوش دهید: دلیل و جزئیات گفتید؟
• تنها، Teil 2: یک عکس روزمره از گوشی یا روزنامه بردارید و این ترتیب را تمرین کنید: چه می‌بینم؟ چه موقعیتی است؟ خودم چه می‌کنم؟ در کشورم چطور است؟
• تنها، پرسش‌های تکمیلی: ده پرسش درباره کار، خانواده و زندگی روزمره بنویسید و به هر کدام با سه جمله جواب دهید.
• دونفره، Teil 3: برنامه‌های کوچک روزمره بسازید (یک تولد، یک اسباب‌کشی، جلسه اولیا در مهدکودک)، تایمر را روی شش دقیقه بگذارید و نقش‌ها را عوض کنید: یکی پیشنهاد می‌دهد، دیگری مؤدبانه مخالفت می‌کند.
• دونفره: جمله‌های نجات‌بخش را آن‌قدر تمرین کنید که خودکار شوند – به‌ویژه درخواست تکرار و جمع‌بندی.

Zertifly ماژول ویژه DTZ و شبیه‌سازی آزمون DTZ ندارد. چیزی که به کار می‌آید: شبیه‌سازی telc B1 Sprechen با یک هم‌آزمون هوش مصنوعی که زنده با شما حرف می‌زند. این آزمون هم سه بخش دارد، از جمله „gemeinsam etwas planen“ – دقیقاً همان مهارتی که DTZ Teil 3 می‌خواهد: پیشنهاد دادن، واکنش نشان دادن و توافق کردن. بخش‌های دیگر در جزئیات با DTZ فرق دارند.

منابع رسمی

قواعد و اعداد این راهنما با منابع رسمی زیر بررسی شده‌اند.

• g.a.s.t.: DTZ-Übungssatz 1 (PDF)
• g.a.s.t.: Der DTZ auf einen Blick – Aufbau, Bewertung und Punktzahlen
• BAMF / Goethe-Institut: Deutsch-Test für Zuwanderer – Prüfungsziele, Testbeschreibung (PDF)

راهنمای مرتبط

• مشاهده همه راهنماهای آزمون